ТРАДИЦИОНАЛНОТО ВОСПИТУВАЊЕ НА ДЕЦАТА ВО МОРИОВО“

 

 

 

Крштење

Новороденчето се крштева во третата недела, a се остава за во петата само ако тогаш нема поп или ако домаќинот не е припремен со дарови.

Крштевањето се врши во неделен ден, а припремите почнуваат уште во петокот. Така во петокот се месат погачи, а бабата оди да ги кани нункото и попот за крштењето со тие погачи. Во сабота се месат погачи за крштењето што ќе биде утрото во неделата.

Во неделата утрото ако не се пости едно машко од куќата оди кај овците и зема бравче или шилеже да заколат за месо, ако е посно претходно се купуваат риби и грав. Од како ќе изгрее Сонцето се залева вода за да го искапат доенчето. Го капат и го повиваат во новите пелени. Потоа го зема бабата, го става на бела машка кошула направена од дебело платно и го носи на црквата, a со неа оди и малечко девојче (од 5-10 години) кое носи ѓумче со топла вода

Нункото од својот дом право оди во црквата носејќи и тој ѓумче со топла вода. Кога ќе дојдат во црквата застануваат пред вратата и бабата му го предава малечкото на нункото кој го прифаќа на испружените водоравно напред раце во кои држи по една запалена свеќа Попот излегува од црквата со книгата в раце, почнува да пee, а потоа го прашува нункото за име. Нункото го кажува името а потоа повторува она што зборува попот. После тоа влегуваат во црквата, нункото го остава на подот а бабата го расповива малечкото. Потоа го зема попот и го искапува во нарочното казанче за крштавање на деца Во казанчето е турена водата што ја донесува бабата и нункото, а уште во водата попот тура и мир (нарочна масловидна течност). По капењето го зема нункото и го облекуваат во алиштенцата што ги донесува нункото, а тие алиштенца што ги носеа од дома ќе му ги однесат в раце. По облекувањето и повивањето на главата на малечкото му врзуваат каишче со паричка (турско грошче или стара пара) и црно жужле. Жужлето е некаква творевина од бумбарите чии што ларви се развиваат во некои дрва.

По завршувањето на опишаните церемонии во црквата си тргнуваат за дома Малечкото го носи нункото, a пo патот до дома не зборува ништо со никого. Кога ќе стигнат дома, нункото го остава малечкото во јаслите и оде горни крај во делот на куќата каде што седат луѓето. Ги поздравува присутните со “добро утро” додавајќи: “да е жив новиот човек и честито новото име”. Потоа присутните го прашуваат за името, а откако ќе го каже името нункото седнува. Тогаш родилката дојдува до нункото, му бакнува рака и му става прстенна десната рака Откако го почестуваат со кафе нункото си оди дома

Кога ќе дојде време за ручек свекорот зема едно шише со ракија и оди да го “земе” нункото за ручек. Наваму по патот идат заедно свекорот и нункото, а погачата на нункото ја носи свекорот, додека нунката иде по нив и носе тепсија на главата во која има месо или мазник, ако се мрси, а риба ако се пости.

Кога ќе стигнат дома пак поздравуваат честитајќи го новиот човек и новото име и седнуваат на трпезата каде што има и други гости кои домаќините си ги поканиле. Обично се канат најближните роднини.

Поседуваат малку гостите пиејќи ракија, а потоа се носи за ручек. Пред да почнат да ручаат се донесува погачата на нункото и се става на трпезата за да стават на неа присутните пари. Кога ги ставаат парите велат: “од мене малку од господ многу”. Тие пари се за малечкото. По ручекот се донесуваат даровите за нункото и нунката им се даваат прво ним а потоа и на останатите гости им се дава по некое дарче.

Потоа сите си одат, а при самото заминување го даруваат малечкото со пари. Нункото и нунката си одат последни а пак до дома го допраќа свекорот на родилката носејќи ја торбата со погача. Сега во торбата на нункото ставаат погача домаќините, зашто на нункото погачата ja раскрши за ручек од како ги зедоа парите што ги фрлаа гостите пред самото јадење.

  • - - - 
Прочитајте повеќе: Туристички атракции во Мариово...
  • - - -